flashback

is that you kade?

oh hey there kyle!

these two boys are such carbon copies of me when i was a kid. keon's no contest, came from the same mold as his dad's :)

kade xedric

meet the newest heartbreaker...

LP#57: Nang Matapos

dalawa ang aking ilalahok para sa tema ngayon.

ang una: nang matapos ang kaininan, eto lang ang natira:

yan din ang nilahok ko sa nakaraang LP.

nang matapos na kami kumain, tila toge lang ang natira sa aking plato. hindi kasi ako kumakain ng toge kung katabi siya ng pagkain ko. pang lumpia lang siya para sa akin. haha

oOo

ikalawang lahok: nang matapos ka sa pag-aaral ng nursery

nang makatapos ang aking panganay sa nursery, di mapinta ang kanyang tuwa dahil big boy na daw siya at ready na daw sa big school. tila yata excited nang lumaki ang anak ko. sana naman wag muna, baby ko pa rin siya eh.

oOo

at ang sequel sa nakaraang lahok sa LP... nagsimula kaming maliit lang na pamilya, ngayon magkakaroon na kaming 3 anak! isipin mo yun? :)

maligayang LP sa inyo!

LP#55: Tulay

sa tahimik na gabi, ikaw lang ang bantay

ang nagiisa kong kasama sa aking paglakbay

ito ay kuha kagabi nang kami ay pauwi galing opisina. ito ang tulay sa may sta. ana. minsan lang namin maabutan na halos walang kasabay na mga sasakyan sa aming pag uwi. na ikinatuwa naman ng aking asawa dahil makakasama siya sa aking lahok ngayon.

happy LP sa inyo!

*ang laki rin ng tulong ng aming di pag linis ng windsheild ng sasakyan at ito'y nakatulong sa pag dagdag sa dramatic effect. hehe

weekend photos

daddy blogger? nah. just doing some work using my laptop. that's hubby, the one without ANY social networking account or blog. give him his email and he's good to go.


the boys bonding, a candid moment. genuine laughs. blame wipe out on axn for these happy faces.

yey! ninang's here! yey! finally saw my bestfriend after a month of hibernation haha.

why hello there bebe # 3! working the 6th month tummy. pardon the tummy peeking, it was a hot day and my sandos are in order.

to the graduate!

i just could not imagine that my little boy has now finished one chapter in his life. his first graduation/moving up day/recognition day. it has been a joy to see him excel and become such a big boy in a span of a year.

he has improved a lot ever since he started school and his teacher told me. what was once a shy, clingy, stuttering boy is now a confident, brave, independent and oh so talkative little man that he is now.

to our first graduate, my kyle xavier, mommy and daddy couldn't be more proud of what you have become.

to more milestones and graduations my dear boy. =)

why do boys love cars?

because mommy can make them pose like this:

LP#31: Kadiliman

minsan, kailangan natin ng kadiliman para makita ang kagandahan ng ibang mga bagay.

kuha ito noong nasa isang bar kami sa marikina. di gaano ka liwanag ang lugar ngunit sa tulong nitong telang lampara, nahawi ng onti ang kadiliman.

gandang araw ng LP sa inyo! :)

don't be scared

last night while i was browsing through the photos in our digicam. i came across the picture i took of my boys a few weeks back enjoying a tub of ice cream. it was pure daddy bonding moment that i had to take a picture.

but here's the eerie part. last night, i noticed that there was something outside the window. 2 images actually.one of which is a woman wearing glasses and smiling. upon closer inspection, it looked like my grandma who passed away. it didn't give me the creeps at all. it was comforting in fact, that she's there watching over us.

the next element on the other hand was the one that disturbed me. next to my "lola" was a face. the scary part - it was screaming.

i don't mean to scare the lot of you, but it is.

personally, i'm not one that's attuned with my sixth sense. but there are times that i can sense beings etc. but i didn't expect to see them.

and as a disclaimer: the tv was not on at that moment the photo was taken. it was imossible if the tv was turned on and would reflect on the widow considering the angle of the face.

now, i ask you to judge the photo. no photoshop was done. a simple copying of the photo from the camera to the desktop.

if you can't see it. enlarge the photo to get a better view.
and for those who can't see what i'm referring to, i circled the areas where the elements are:

LP#27 Aking kompyuter

matagal na akong nasanay gumamit ng isang desktop na computer, ngayon lang ako nabigyan ng pagkakataon na mag may-ari ng isang laptop sa tulong ng kumpanyang pinagtatrabahuan ko. kailangan din kasi. kadalasan akong nasa field at kailangan ko ng laptop para sa mga pagkakataon na kailangan ipakita sa kliente ang mga binebenta ko.

ngayon, makakahinga na ako ng malalim dahil, kahit paano dadali na ang buhay ko.

maiuuwi ko pa sa bahay at di na kailangan makipag-agawan sa pc kung kailangan.

LP#26 Puti at itim

napaisip ako sa tema ngayong linggo. ang daming pwede gamitin para sa puti at itim...

ito ang cake ng aking panganay nung nagdiwang siya ng ika 3 niyang kaarawan. sa pagka-alala ko, eh hiniling niya na tsokolate ang kanyang cake. mabilis din naubos ito dahil sobrang sarap niya. kahit na sa anak kong hindi mahilig sa tsokolate (di ko rin alam kung bakit niya hiniling na yun ang bilhin) nagustuhan din niya ito.
ito naman ang salamin ko na ginagamit ko sa pag babasa. minsan na siyang nawala (na plurk ko pa ito) at sa awa ng diyos, nahanap ko na rin. nabaon lamang siya sa dami ng kontrata at papel sa aking tokador.

happy LP sa mga bumisita. :)

LP# 25: Ginintuan

paumanhin sa aking matagal na pagka-wala sa LP. natambakan lang ng maraming trabaho at nawalan na ako ng pagkakataon lumahok at maka kuha ng mga litrato para sa LP. ngunit ako'y nagbalik at sana simula na ito ng aking lingguhang paglahok.

eto ang aking lahok sa linggong ito:

hindi talaga ako mahilig sa ginto, at ito na lamang ang nagiisang bagay na may
bahid ng ginto na naisusuot ko araw-araw.
ito ay pulseras na galing sa aking asawa.
binigay niya ito sa akin nung kami ay magkasintahan pa lamang.
at ito na rin ang naging simbolo ng kanyang pagiging tapat sa akin.
sa susunod na lang daw ang white gold na singsing
pag dating ng aming kasal sa simbahan.

maligayang LP sa inyo! =)

the magic of Jollibee

up to now we (aishi and i) can't explain the effect of jollibee on kids, when we were kids. he sure had this magic in him that would light up every kid's face.

and especially on my bunso's face:

amazing!
this is what keon calls Jollibee love =)

LP#13: Pagaaral

nasa iyong mga kamay ang pag pili ng mga taong magiging kaibigan mo habang buhay. maliban sa amin, iyong mga magulang, kailangan mo ng kaibigan para gumabay sa iyong paglaki, at saan mo pa sila mahahanap kung hindi sa paaralan kung saan ka nag aaral. pumili ng mahusay anak...
mataas din ang respeto ko sa mga guro, lalo na sa mga guro ng mga bata. sa lahat ng pag tiyaga nila at pag pasensya. kung hindi dahil sa kanila, paano na ang pag aaral natin?

LP#12: ITAY

sa oras na kailangan mo ako, anak
andito lang ako
inaabot ang aking kamay
para gumabay sa iyo

hindi mo alam ang lubos na tuwa
sa aking puso
kapag pinagsisilbihan
ko kayo, mga anak

para naman sa tatay ko:

at ganun din ang pakiramdam naming mga anak mo, dada
(kahit na iniwan niyo ako nung nang HK kayo. huhu :P)

maligayang araw ng mga ama sa mga taga LP!

LP#11: Kalayaan

paumanhin sa mga ka-LP ko at hindi ako naka lahok noong nakaraang huwebes, ang aking dakilang point and shoot ay nasama sa paglalakbay papuntang HK habang ako ay iniwan dito at sawi =(

o siya, eto na ang lahok ko:

kuha ito noong nakaraang taon nang nagpunta kami ng aking butihing asawa sa tagaytay para sa aming anniversary.
naawa ako sa asong ito dahil mag isa lang siya sa isang bahay. kahol siya ng kahol at nagpapapansin dahil gusto niyang makalabas ng gate at gumala. tignan naman ang itsura niya, hindi ka ba maawa?
ang mga baka namang ito eh nagsisiksikan sa trak papuntang maynila. kung alam lang nila ang kahahantungan ng kanilang kapalaran... sa ating mga plato.

LP#9: Ihip ng Hangin

parating na ang bagyo!! ramdam mo na ba ang lakas ng hangin habang ikaw ay nasa pampang?

kuha ito nung nag outing ang aming department sa batangas. noong panahong iyon, bago itong makulimlim na ulap at malakas na hangin, mataas ang sikat ng araw, sa ilang minuto lang na lumipas, bigla na lang nag iba ang panahon.

nakakita pa kami ng ipo-ipo sa dagat. ganun ka lakas ang hangin na parating sa aming lugar. paumanhin na lang po at yan lang ang kinaya ng zoom ng aking point and shoot. pero siguro naman eh naaninag ninyo ang ipo-ipo sa dagat? nilagyan ko na lang ng pang turo para alam nyo kung nasaan yung ipo-ipo.

LP#8: Tubig

dati
araw-araw nagagamit ang pool pag tag araw
ngayon
mistulang palamuti na lamang sa bahay
at minsan ay wala pang tubig

siya nga naman, sa hirap na ng buhay ngayon
magagawa mo pa bang magsayang ng tubig
na kailangan ng ibang tao?

panahon na para tayo ay mag ipon
maging praktikal
wag magaksaya

unti-unti nang nauubos ang mga resources
ng ating kalikasan
dapat naman siguro tayo naman ang magsukli
diba?

LP #7: Umaapoy

sa bawat araw ng ating pagsasama
ang apoy at init ng kandilang ito
ay walang katulad
walang susukat
sa iyong pagmamahal

para kay aishi =)

*may ihahabol pa akong isang lahok, pero ito naman ay kuha ng ama noong paslit lamang ako at uso pa ang mga brown-out. hehe

maligayang LP sa inyo!

>gagawa pala ako ng list/link ng mga LP friends, kung gusto niyo makasama, mag comment kasama ang link o mag email sa akin: hazel(dot)yago(dot)hung(at)gmail(dot)com. tenchu! <

LP#6: Mahal na Ina

paumanhin po sa delay ng aking lahok. =)

walang mga salita o mga akda ang makakapag halintulad sa unang paghawak mo sa iyong anak. na sa bawat hawak at haplos, tumatahan ang munting sanggol sa pagiyak. napapawi ang lahat ng takot. sa kandungan ni inay ang iyong tunay na tahanan. walang makakapantay sa pagmamahal ng isang ina sa kanyang mga supling. lahat ng paghihirap ay nawawala makasama lang ang mga hulog ng langit. ang sukli lang na hinihingi ay ang mga ngiting hindi maipipinta nino man.

at siyempre para sa aking ina. na kahit na para kaming aso't pusa kung magaway eh hindi ko pa rin ipagpapalit. nagiisa lang siya. kahit hindi mo nababasa ang blog ko, kahit na hindi ko nasasabi o napapadama ng pisikal. alam mong mahal kita. ganun lang ka-simple.